Ölüm Bir Varmış Bir Yokmuş İncelemesi

0
19

 

Ölüm Bir Varmış Bir Yokmuş / Jose Saramago

Adından da belli olduğu üzere buhranlı zamanımda kendime hediye ettiğim bir kaosun kitabı. Kitabı bitirmem bir yılımı aldı zira kitabı bir türlü akıtamadım. (Saramago’nun bol virgüllü tarzından olsa gerek.)

Hadi azcık kitabın içeriğine bakalım. “Ertesi gün hiç kimse ölmedi.” cümlesiyle başlıyor ve bitiyor kitap. “Yaa ablacım naptın,sonunu söyledin.Şimdi ben bunu nasıl okuyim?”  demeyin sakın. Zira bu kilit cümleden sonra ortalık karışıyor. Ölümsüzlük…Kulağa hoş gelen bir kelime ama ulaşamadığımız için. Peki ya ulaşsaydık? Ulaşsaydık kitapta yaşananların aynısı yaşanacaktı. İlk başta ulaşılmaza ulaşmanın verdiği çıldırtıcı sevinçle hepimiz delicesine mutlu olacaktık. Sokaklara dökülüp bunu kutlayacaktık. Belki de “Gerçek mi len bu?”diyip silahlarla birbirimizi öldürme deneyi yapacaktık. Tabi ölümsüzüz ya deney başarısız olacaktı. Sonra… Sonra hepimiz sonsuz yaşlılığın kollarına teslim olacaktık. Ahiret inancı olanlarımızın inançları sarsılacaktı. Ölümden ekmek yiyenler (hükümet,cenaze hizmetinde çalışanlar vs.) isyana başlayacaktı. Sağlık hizmetleri yetersiz gelecekti. Ekonomik darlıklar baş gösterecekti. Başlarda çılgınca sevindiğimiz durum sorunlar baş gösterdikçe bizim ruh sıkıntımız olacaktı. Tıpkı kitaptaki gibi ölmenin yollarını arayacaktık. Saramago bu sıkıntıyı insanlara yaşattıktan sonra onları yine bolluğa çıkardı ve ölüm farklı tarzıyla geri geldi. Ondan sonrası benim için kitapla duygusal bağ kurduğum noktaydı. Her şey sonunu tahmin edemeyeceğim kadar ilginç gelişti ve efsane bitti. “Ertesi gün hiç kimse ölmedi.”

Saramago burada ölümün sosyolojik, psikolojik, felsefi, dini ve ahlaki yönünü büyük ustalıkla anlatmış. Saramago’ya başlamak isteyenler için harikalı bir başlangıç olacağını söyleyebilirim. Şimdiden keyifli okumalar.

Lacivert Züreyfa

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here